«تم و واریاسیون» کامبیز روشن‌روان برای تار و کوارتت زهی منتشر شده است؛ با تک‌نوازی آزاده امیری و همراهی دو ویلن، ویولا و ویلنسل. خبر انتشار این ضبط در ۵ مهر ۱۴۰۵ منتشر شد.
یک ساز ایرانی، در ترکیبی متفاوت
در این اثر، تار در کنار چهار ساز زهی قرار می‌گیرد. برای شنوندهٔ آشنا با موسیقی ایرانی، همین ترکیب می‌تواند پرسشی ایجاد کند: صدایی که بیشتر در گروه سازهای ایرانی شنیده‌ایم، در این همراهی چه نقشی پیدا می‌کند؟ توضیحات منتشرشدهٔ پروژه، بر گفت‌وگوی تارِ تک‌نواز با کوارتت تأکید دارد.
پدرام فریوسفی و علی جعفری پویان، ویلن‌های اول و دوم را نواخته‌اند؛ میثم مروستی نوازندهٔ ویولا و آتنا اشتیاقی نوازندهٔ ویلنسل است. ضبط در سال ۱۴۰۲ در استودیو صبای تهران انجام شده و کاوه عابدین مسئول ضبط، میکس و مسترینگ بوده است.
از یک تم، شکل‌های تازه
روشن‌روان این قطعه را در سال ۲۰۱۵ در ونکوور نوشته است. بنا بر معرفی پروژه، یک تمِ دو‌بخشی در طول هفده واریاسیون با تغییر در ملودی، ریتم و هارمونی گسترش می‌یابد.
واریاسیون یعنی ایده‌ای موسیقایی را در شکل‌های متفاوت بازشنیدن؛ آنچه تغییر می‌کند، نسبت خود را با ایدهٔ نخست حفظ می‌کند. این توضیحی دربارهٔ فرم است، نه داوری دربارهٔ اجرای تازه. اهمیت خبریِ این انتشار برای لیریکا، دسترس‌پذیرشدن اثری از یک آهنگساز ایرانی با چنین سازبندی‌ای است. قضاوت دربارهٔ کیفیت اجرا به شنیدن دقیق خودِ ضبط نیاز دارد.
منابع
تاریخ گزارش لیریکا: ۱۴ مهر ۱۴۰۵. مشخصات اثر به گزارش‌های بالا نسبت داده شده‌اند؛ این مطلب معرفی خبر است، نه نقد اجرا یا محتوای تبلیغاتی.